Na tle innych europejskich państw, rynek wynajmu mieszkań w Polsce wypada ewidentnie niesprzyjająco. Kraje Europy Zachodniej dysponują dobrze rozwiniętym rynkiem najmu. Mieszkańcy Niemiec, Hiszpanii, Danii czy Holandii znacznie bardziej sporadycznie są właścicielami mieszkań polegając raczej przez większą część życia na wynajmowaniu mieszkań czy też domów. Zaś w Polsce jedno na
27 mieszkań jest kupowane z zastosowaniem pod wynajem. Przyczyny trzeba dopatrywać się w wielorakich aspektach. W pierwszej kolejności - prawo państw zachodnioeuropejskich jest bardziej przyjazne dla rynku nieruchomości pod wynajem, ponieważ nadzoruje wysokość czynszu, który najemcy uiszczają właścicielowi. Przez to umowy zawierane są w większości sytuacji na dwadzieścia bądź 30 lat dając zabezpieczenie, że opłata za wynajem nie wyjdzie poza granice danej stawki wyznaczonej poprzez urząd mieszkaniowy danej miejscowości. Po drugie - styl życia także mentalność Obywateli Polski jest różna od obywateli Europy Zachodniej, którzy w późniejszym wieku zawierają związki małżeńskie, rozważniej podejmują decyzję o kredycie. Zaciągnięcie pożyczki, a oprócz tego założenie rodziny wiąże się z pewnym ustatkowaniem życiowym, którego społeczność Zachodu odrobinę się boją. Polacy przekazują przeciwny sposób zachowania, który motywuje ich do jak najszybszego usamodzielnienia się, a ponadto zdobycia wolności finansowej, co związane jest z poświęceniem się pracy i nabyciem własnego mieszkania, żeby móc ustatkować się i
mieszkać "na swoim". Patrząc w kontekście naszego systemu prawnego, nie dziwimy się takiemu podejściu, gdyż żaden wynajmujący nie posiada gwarancji, jaki czynsz będzie opłacał za kilka lat, nie myśląc już o późniejszej perspektywie. Do tego wynajem ciągle kosztuje zbyt dużo, zwłaszcza w dużych miastach, o wiele bardziej przekraczając ratę kredytu.